Το μικρό μου έκλεισε το είκοσι ένα του σήμερα. Δεν ξέρω ακρίβως πως να το πω. Είναι γενέθλιά του. Δεν έχω μωράκια πια. Δηλαδή είμαι ακόμα μαμά τους αλλα οι όλοι τους είναι ενήληκους. Νιώθω λίγο περάξανη.

Ο μικρότερος μου, ο Ζακ είναι παλικάρι. Ζει στο Νέα Νότια Ουαλία και τώρα σκοπεύει να μέτακομίσει στη Μελβούρνη τον απρίλιο. Νομίζω αύτο θα τον κάνει καλό. Εννοείται, αυτί τη στιγμή ζει ακόμα με τον πατέρα του και καίρο είναι για αυτός να μεγαλώσει περισότερο και ζει μόνος του. Δηλαδή δεν θα είναι μόνος του γιάτι θα είναι μαζί με τη κοπέλα του και αύτη είναι πολύ κάλο κορίτσι.

Έστειλα νόμισμα στον γιό μου σήμερα το βράδυ, για τα γενέθλιά του. Δεν τα χρειάσει αλλά είναι χάρα μου να τον δωσ΄ λίγο να μοιράζει με τη κοπέλα του. Ελπίζω ότι αυτοί οι δύο θα πάνε έξω κάπου ωραία για φάγητο η κάτι τέτειο.

Εσύ – τι κάνεις όταν είναι γενέθλιά του κάπιον κοντά σου;