Βαριέμαι

Ξάπλωσα στο κρεβάτι όλη μέρα σήμερα και χθες. Και ακόμα είμαι άρρωστη. Δεν μου αρέσει. Βαριέμαι.

Καλά λοιπόν. Όχι το ολόκληρο μέρα, αλλά το περισσότερα. Πήγα έξω μια φορά για να βάζω έξω τα σκουπίδια. Έκανα μια σουπίτσα (από κουτί) για το μεσημεριανό μου και έκανα stir fry για το βραδινό μου. Σήμερα το πρωί ο άντρας μου έφτιαξα ομελέτα και καθίσαμε μαζί στο τραπέζι για λίγο.

Δεν μπορώ όμως, να κάνω τα κανονικά μου δραστηριότητα, Αν σηκώνω και κάνω κάτι πρέπει να επιστρέφω κρεβάτι μετά από λίγες ώρες. Και μια ιδρώνω και μια κρυώνω.

Διάβασα λίγο Χάρι Πότερ σήμερα και παρακολουθούσα μερικές Βίντεο στο YouTube και ανακάλυψα μια καινούργια σειρά στο Netflix. Δηλαδή νομίζω θα πάω και βλέπω ένα άλλο επεισόδιο.

Είμαι άρρωστη

Αρρώστησα την προηγούμενη Τρίτη και ακόμα δεν είμαι καθόλου καλά. Έχω κρύωμα. Η γρίπη νομίζω. Πονάει το λαιμό μου και πονάνε τους μυς μου. Βήχω πολύ και είμαι πάντα κουρασμένη.

Αλλά βαριέμαι. Δεν έχει πλάκα να κάτσω στο κρεβάτι όλη μέρα. Νιώθω άσκημα που δεν μπορώ να κάνω τις δουλειές του σπιτιού. Και μου λείπει ο κήπος μου.

Μετά από δυο μέρες στο κρεβάτι επέστρεψα στη δουλειά μου αλλά δεν ήτανε καλή ιδέα. Αρρώστησα παραπάνω και χθες το βράδυ όταν σχόλασα δεν μπόρεσα να πω λέξη. Η φωνή μου χάθηκε.

Σήμερα είμαι πολύ κουρασμένη γιατί το πολύ βήχημα με κρατάει άγρυπνος. Συγνώμη που παραπονιέμαι τόσο αλλά είμαι Κουρέλη.

Τώρα θα μείνω σπίτι ένα δυο μέρες πριν ξανάπροσπαθώ να πάω δουλειά. Θα πίνω το χυμό μου και θα έχω παύση. Δεν έχω άλλη επιλογή.

Πες μου – όταν αρρωστήσεις εσυ, τι κάνεις; Πίνεις χυμό; Τρως κοτόσουπα; Τι άλλο;

Συστήνομαι

Αποφάσισα να ξανακάνω η αυτοπαρουσίαση γιάτι πέρασε πόλυ καίρο απο τότε που ξεκίνησα αυτό το μπλόγκ. Δεν έγραψα για τόσο καιρό και θέλω να αρχινεύω να βελτιώνο τα γραπτά μου ελληνικά τελικά.

Λοιπόν – είμαι η Αλήρα. Είμαι μια πενίντα κάτι χρονών γαίναικα και ζω στην Αυστραλία. Δηλαδή, είμαι αυστραλέζα, αλλά ο πατέρας μου έχει αισιατική καταγωγή και μετακόμισε άπο τη Μαλαισία όταν ήταν δεκαοχτόχρονο παλικάρι.

Μείνω με τον άντρα μου, τον Αντώνη, στο Rockhampton, μια κομόπολη στο Queensland. Έχουμε τέσσερα παιδιά μεταξύ μας αλλά αυτοί δεν ζούνε μάζι μας πια.

Ειμαί μιτριά της κόρης του Αντώνη και αυτός είναι πατριός των τρών παιδιών μου. Γνωρηθήκαμε πριν από δόδεκα χρόνια και ήμουνα αρκετά μεγάλοι άνθρωποι.

Δουλεύουμε και οι δύο μας στο Bunnings, και εμείς είμαστε casual που δεν ξέρω πως να πω στα ελληνικά.

Αυτό είνα. Πολύ απλό και πολύ σύντομα. θα σας πω παραπάνο με το καιρό.

Ελπίζω ότι είστε όλοι σας καλά.

Κάλημερα, και χάρηκα να σας γρωρίζω!

Ελειπα πολύ καιρό

Έλειπα πολύ καιρό από αυτή τη σελίδα. Ήμουνα αποσχοληένη με άλλες δραστηριότητες. Είχα πολύ δουλιεά, και έχω και ακόμα. Εχώ και τα μαθήματα κυπούρικη και ο κύπος μας. Έχω, σαν τη περρισότεροι άνθροποι, οι οικογένια μου, κα τα λοιπά. 
Μόλις σηνεδιοπίησα πόσο καιρό έχει περάσει και δεν ήρθα εδώ, στο μπλογκ μου. Κρίμα. Πρέπει να κάνω περισσότερες ασκήσεις με τα Ελληνικά μου. 
Ακόμα θέλουμε, εγώ και ο άντρας μου, να πηγαίνουμε στην Ελλάδα για να μείνουμε μαζί και σπουδάσουμε Ελληνικά στο πανεπιστήμιο. Φομάμε ότι γεράσουμε και τρέχουνε τα χρόνια. Φομάμε και ο πόλεμος που κάνει ο Πούτιν. Κλαίμε για την Ουκρανία.

Είμαστε τόσο τυχεροί εδώ στην Αυστραλία, είμαστα μακρία από τα προβλήματα στην Ευρόπη. Δεν ξέρω αν είναι μια καλή ιδέα τώρα να ταξιδεύουμε τόσο πολύ. 

Έχουμε ασφαλία εδώ, τουλάχιστον για τώρα, και αν είμαι ελικρινής έχω μεγάλη ευγνωμοσύνη για αύτο.

Η ζωή μας δεν είναι τέλεια. Δεν έχουμε τα πάντα που μπορεί να θέλουμε αλλά έχουμε τα περισότερα. Και αύτο είνα πάρα πολύ σε σύγριση με τόσοι άλλοί.

Μία Φωτογραφία

Είχα μία εργασία απ’ τη δασκάλα Ελληνικών μου. Δεν το έκανα, αλλά μετάνιωσα. Θα τη κάνω τώρα.

Έπρεπε να διαλέγω μια φωτογραφία και τη περιγράψω. Θα βάλω τη εκλεκτή μου φώτο παρακάτω.

οι οικογενιά μου

Αυτή ήταν την ημέρα του γάμου μας. Εκεί είμαι, στην μπρούστινή σειρά. Φοράω τη μπλε φόρεμα με τα λουλούδια.

Δίπλα μου, αυτή που με κοιταέι, που φοραέι το τζιν και το μπλούσα με τα βούλλες είναι κόρη του Αντώνης, η Emilie. Κρυμέννο πίσω την είνει το μικρότερος μου, ο Zac.

Μπρουστά, με το μάυρο φόρεμα είναι νίφη μου, η Sue. Δίπλα τη Sue, με άσπρη φόρεμα και όμορφο χαμόγελο ειναι κόρη μου, η Rose.

Πίσω η Rose και η Sue, με το πολυχροματική μπλούσα και το πράσινο ρίγα μες τα μαλλιά την ειναι η μιτέρα μου, η Dominique.

Στο πίσο, με το πλατύ χαμόγελο και τα άσπρα μαλλιά ειναί ο πατέρας μου που αγαπώ πολύ. Φυσικά αγαπώ πολύ όλοι οι οικογένιά μου πάρα πολύ αλλά ο Μπαβάς μου είναι ξεχωριστός.

Ανάμεσα τον πατέρα μου και τον άντρα μου είναι ο μέγαλυτερος μου γιο, ο Oliver. Παλικάρι δεν σκεφτεις;

Δεν με Ξέρεις

Η δασκάλα μας μας είπε να γράψουμε κάτι για ένα τραγούδι Ελληνικών που μας αρέσει και αποφάσησα να γράψω για το τραγούδι <Δεν με Ξέρεις> απο των Σταν.

Οι στίχοι είναι ως το εξής

Άλλο δε ραγίζω πια
Την γυάλινη καρδιά μου δεν αξίζει
Άλλο δεν σε συγχωρώ
Που κάνεις το θυμό να με ορίζει

Το λόγο μου σου δίνω
Πως απέναντι σου θα σκληρύνω
Θα φτάσω ως το τέρμα
Και θα δεις το κέρμα να γυρνά

Δεν με ξέρεις τελικά
Αν τα πάρω ξαφνικά
Θα τα σπάσω όλα μες τη γειτονιά σου
Κι αν ρωτήσουν οι γνωστοί
Τι με έπιασε, γιατί
Θα μιλήσω για τα ψυχολογικά σου
Δεν με ξέρεις τελικά
Θα με μάθεις αναγκαστικά

Δεν με ξέρεις τελικά

Αλλο δεν υποχωρώ
Στον παραλογισμό που ξετυλίγεις
Άλλο πλέον δεν μπορώ
Με τόσο εγωισμό να μ’ ανταμοίβεις

Το λόγο μου σου δίνω
Πως απέναντι σου θα σκληρύνω
Θα φτάσω ως το τέρμα
Και θα δεις το κέρμα να γυρνά

Δεν με ξέρεις τελικά
Αν τα πάρω ξαφνικά
Θα τα σπάσω όλα μες τη γειτονιά σου
Κι αν ρωτήσουν οι γνωστοί
Τι με έπιασε, γιατί

Θα μιλήσω για τα ψυχολογικά σου

Δεν με ξέρεις τελικά

Θα με μάθεις αναγκαστικά

Άλλο δε ραγίζω πια
Την γυάλινη καρδιά μου δεν αξίζει
Άλλο δεν σε συγχωρώ
Που κάνεις το θυμό να με ορίζει

Το λόγο μου σου δίνω
Πως απέναντι σου θα σκληρύνω
Θα φτάσω ως το τέρμα
Και θα δεις το κέρμα να γυρνά

Δεν με ξέρεις τελικά
Αν τα πάρω ξαφνικά
Θα τα σπάσω όλα μες τη γειτονιά σου
Κι αν ρωτήσουν οι γνωστοί
Τι με έπιασε, γιατί
Θα μιλήσω για τα ψυχολογικά σου
Δεν με ξέρεις τελικά
Θα με μάθεις αναγκαστικά

Δεν με ξέρεις τελικά

Αλλο δεν υποχωρώ

Στον παραλογισμό που ξετυλίγεις

Άλλο πλέον δεν μπορώ

Με τόσο εγωισμό να μ’ ανταμοίβεις

Μου αρέσει πολύ αυτό το τραγούδι. Πριν μετακόμισα εδώ στο Queensland, είχα μια πολύ πολύ άσκιμη γιετόνισσα και νόμισα ότι το τραγούδι αυτό της παεί.

Στα Άγγικα, νομίζω οτι παεί κάτι έτσι οι στίχοι …

I don’t fall apart anymore

My fragile heart is not worth it

I will not forgive you anymore

That you made anger define me

I give you my word

That I will harden against you

I will reach the end

You will get your come-uppance

You don’t know me after all

If I get worked up

I’ll smash everything in the neighbourhood

And if our acquaintances ask

What broke me and why

I’ll talk about your mental health

You don’t know me after all

But you will learn about me out of necessity

κτλ

Δεν ξέρω πολλά τραγούδιο από των Σταν αλλά αύτο είναι υπέροχο΄!

Ο κήπος μας

Όταν δεν είμαστε στη δουλειά μας, είμαστε κλεισμένοι σαν τους υπόλοιπους άνθρωπους γύρο όλο το κόσμο. Κάνουμε τα ψώνια μας μόνο μια φορά την εβδομάδα και εκτός από το Bunnings, δεν πάμε πουθενά.

Δεν μας πειράζει αυτό. Μας αρέσει το σπίτι μας, και τον κήπο μας. Χαλάσαμε όλα τα σχέδια μας για το 2020, αλλά δεν είμαστε μόνοι μας και κανέναν δεν φταίει. Τα όλα είναι λόγο τον κορονοϊός. Δεν υπάρχει τρόπο για να άλλαξε τα πράγματα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κάνουμε υπομονή και να περιμένουμε.

Εν τω μεταξύ, κάνουμε μερικές δουλειές στο κήπο μας. Φυτεύουμε μερικά φυτά και απολαμβάνουμε λίγη ησυχία.

Μερικά από τα φυτά στην μπροστινή παρτέρι μας είναι εθελοντές. Δηλαδή, δεν τα φύτρωσα αυτά τα φυτά επίτηδες. Όταν έχτισε αυτό το μποστάνι το καλοκαίρι τον άντρα μου, χρισιμοποίησε πολλά κοπρόχωμα για να γέμισέ το. Πρέπει να ήταν πολλοί σπόροι μέσα όλα τα Απορρίμματα τροφίμων από τη κουζίνα διότι φύτρωσαν μερικά απροσδόκητα επιπλέον φυτά.

Επίσης η αδελφή του άντρα μου μας έδωσε μερικά φυτά από το κήπο της, για παράδειγμα ένα φυτό ρόκα και μερικά κρεμμυδάκια.

Έχουμε τον δυόσμος και τη ρίγανη και ένα αμπέλι που δεν αναγνωρίζω. Μπορεί να είναι ένα φυτό κολοκύθι η μπορεί να είναι αγγούρι, η μπορεί να είναι πεπόνι. Θα δούμε!

Έχουμε και αλλά φυτά. Τα περισσότερα είναι είδα λαχανικά αλλά φύτεψα μερικά λουλούδια στο Σαββατοκύριακο. Δεν είναι τόσο άσκημα τα μέτρα για τον Κορανοϊό.

Δεν θέλω να γίνω άρρωστη άρα θα μένω σπίτι όσο περισσότερο μπορώ και θα Φυτρώσω φυτά και περιμένω για τη κρίση να περάσει.

Αν με ψάχνεις, θα είμαι σπίτι!

Δεν το έκανα

Η καθηγήτρια μου μου έδωσε μερικές ασκήσεις για το σπίτι αλλά ξέχασα πάλι να τους κάνω. Τελικά δεν είμαι κάλη μαθήτρια! Και δεν είχα γράψει εδώ για τόσο καίρο. Δεν ξέρω γιάτι. Δεν ήμουνα τόσο αποσχολημένη. Είχα άδεια απ’ τη δούλιεα μου (ρεπό) για τρεις τέσσερις εβδομάδες. Πήγα στο Κουίνσλαντ.

Και τότε, χτύπησε το κορωνοίο. Δεν ξέρω πως να το συλλαβύζω αυτό το ιό. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η αρρώστια! Φοβάμαι πολύ όταν είμαι έξω απο το σπίτι μας και επίσης όλα τα σχέδια μας καταστρέφανε.

Έχω τώρα τις μάσκες που φοράω όταν είμαι στη δουλιεά μου και χρησιμοποιώ συνέχια το χειροποίητο απολυμαντικό. Τα χέρια μου είναι τόσο στεγνά ότι πονάνε. Κάθε μέρα αν μπαίνω μέσα μέτα κάναμε ψόνια η κάτι τέτειο, βγάζω όλα τα ρούχα μου αμέσος, στο πλύντηριο και κάνω ντους και λούσω τα μαλλιά μου. Είναι κουραστική.

Δεν είμαι μόνη μου. Όλο το κόσμο κάνανε έτσι τώρα. Όλοι φοράνε της μάσκες αν έιναι έξω και για το περισότερο όλοι μείνανε σπίτι. Κάθε μέρα βλέπαμε της ειδήσεις και παρατηρούμε την αύξηση των θανάτων. Δεν είναι ένα χαρούμενο θέμα αλλά τώρα τελευταία είναι τη ζωή για όλοι μας.

Ελπίζω μας καταφέραμε. Ελπίζω θα βρίσκουν τη λύση. Ελπίζω ότι οπουδήποτε κι αν είσαι στον κόσμο να είστε ασφαλείς. Μείνετε σπίτι! Και περαστικά, για όλοι μας!!

Ώρα να προετοιμαστούμε

Μένει μόνο λίγο καιρό πριν φύγουμε από δω. Και μένουν πολλά πράγματα να κάνουμε. Τόσο πολλά! Σήμερα έχουμε μια συνάντηση με τον μεσίτης. Δηλαδή σχεδιάζουμε να ενοικιάζουμε αυτό το σπίτι. Το σπίτι όμως, χρειάζεται λίγο δουλειά. Και πρέπει να συσκευάζουμε όλα τα πράγματα μας και να θέσει πολλά από αυτό μες στο αποθήκη.

Δεν θα φέρουμε πολλά πράγματα μαζί μας στην Ελλάδα. Μόνο βαλίτσες με ρούχα. Θα μάλλον ενοικιάζουμε ένα επιπλωμένα διαμέρισμα. Πρέπει να αποφασίσουμε σε ποια περιοχή θέλουμε να ζήσουμε στην Αθήνα. Και όταν φτάσουμε στην Ελλάδα έχουμε μερικές δουλειές που πρέπει να κάναμε επίσης.

Δεν έχω το ταυτότητα μου ακόμα και χωρίς αυτό δεν επιτρέπεται να ξεκινήστε τις σπουδές μου στο σχολείο. Πρέπει να κατάγραψε τον γάμο μας γιατί φυσικά παντρευτήκαμε εδώ στην Αυστραλία. Το πρώτο βήμα είναι εδώ στο Σύδνεϊ στο Ελληνικό προξενείο και μετά πρέπει να κάνουμε κάτι στην Αθήνα. Το τελευταία βήμα είναι στη Ρόδο διότι ο άνδρας μου είναι από τα Δωδεκάνησα.

Έχουμε επίσης καθήκοντα στο Κουίνσλαντ πριν φύγουμε από την Αυστραλία. Θα μένουμε στην Ελλάδα για μόνο ένα χρόνο αλλά όλα πρέπει να είναι σωστά οργανωμένο πριν φύγουμε.

Ένα ταξίδι που μου έμεινε αξέχαστο

Ένα όμορφο ταξίδι που μου έμεινε αξέχαστο είναι εκείνο που έκανα με την οικογένειά μου στη Νέα Ζηλανδία.

Το δύο χιλιάδες δεκαέχι ταξιδέψαμε οικογενειακώς για να παρευθούμε στον γάμο του ξαδελφού μου.

Ο ξαδελφός μου, που λέγετε Νίκ, παντρεύτηκε μια κοπέλα απο τη Νέα Ζηλανδία και για αυτόν τον λόγο γι αυτό, το γάμοσ τους έγινε εκεί.

Δηλαδή, ο ξάδελφος μου γεννήθηκε στη Μαλαισία. Ο Νικ είναι ο γιος της μικρότερη αδελφή του πατέρα μου. Ο μπαμπάς του Νικ είναι ένας Ταμίλ, ονομάζεται ο Δζέγα.

Ο θείος μου, που τον λένε Jega έδωσε μια συγκινητική και ξεχωριστή ομιλία στη δεξίωση του γάμου, λέγοντας: <Όποιος είναι αόριστα συγγενής μ’εμένα, σηκώνεται>, και αμέσως όλοι εμείς σηκωθήκαμε.

Έπειτα, ο θείος μου πρόστεσε: <Κοιτάξτε! Η Benetton έκανε γνωστό το ουράνιο τόξο, αλλά οι οικογένειά μας το έκανε πρώτη!>.

Πράγματι, είμαστε σαν το ουράνιο τόξο κι αισθάνομαι πολύ περήφανη για αυτό.