Ονομαστικές γιορτές

Αυτό δεν είναι κάτι που γιορτάζουν οι Αυστραλοί. Γιορτάζουμε τα γενέθλια μας αλλά όχι αυτό. Δεν ξέρω τόσο από τα έθιμα και τις παραδόσεις των Ελλήνων αλλά πρέπει να μαθαίνω λίγο υποθέτω, διότι σχεδιάζουμε να ζήσουμε στην Ελλάδα για λίγο. Θα είναι περίπου δέκα έως δώδεκα μήνες, σκεφτούμε.

Σήμερα (17 Ιανουαρίου) είναι το ονομαστική γιορτή του άνδρα μου.

Γιορτάζουν σήμερα Παρ 17 Ιαν 20 : Αντώνιος, Αντώνης, Αντώνας, Τόνης, Τόνυ, Αντωνάκος, Νάκος, Αντωνάκης, Αντωνία, Αντωνούλα, Τόνια, Θεοδόσιος, Θεοδόσης, Δόσιος,

Μπορούμε να βγούμε όλοι μαζί απόψε για να φάμε έξω, σε ένα εστιατόριο. Θα δούμε.

Δεν νομίζω θα έχω το δικό μου ονομαστική γιορτή στην Ελλάδα. Δεν περιμένω να βρω άλλη μια Αλίρα εκεί. Το όνομα μου είναι σπάνια εδώ στην Αυστραλία. Στην Ελλάδα, νομίζω θα είμαι η μόνη!

Είμαι πολύ συνηθισμένη να θεωρείται διαφορετική. Δεν είμαι Κινέζα και δεν είμαι λευκή. Δεν μιλάω κινέζικα και μεγάλωσα στην Αυστραλιανή εξοχή. Στην Μαλαισίας οι άνθρωποι μου νομίζουν ηλίθιο διότι δεν μπορώ να μιλάω κινεζικά. Στην Αυστραλία οι άνθρωποι με βρίσκουν περίεργη γιατί έχω μια ισχυρή αυστραλιανή προφορά. Δεν με πειράζει.

I won’t be my Father’s Jack

And I won’t be my Mother’s Jill.

I’ll be a fiddlers’ wife

And fiddle, I will.

Also, despite my valiant attempts to master another language, I still have no clue where apostrophes go, in English!

Που πας με το κρεβάτι σου;

Πρόσφατα οι κουνιάδες μου είχανε εναν επισκέπτη. Αυτος είναι εναν στενός φίλος τους και φαίνεται σαν πολύ καλός άνθρωπος. Αυτή η μέρα αυτός ήταν ντυμένος πολύ όμορφα και είπα εγώ …

<Που πας με το κρεβάτι σου;>

Μόλις είπα, συνειδητοποίησα το λάθος μου. Αλλά πρίν μπόρεσα να διορθώσω τον εαυτό μου αυτός είπε, με γέλια και χαμόγελα …

<γραβάτα>

Όλοι γέλασαν. Ήταν αστείο. Όταν μαθαίνουμε μια άλλη γλώσσα, αυτά τα περιστατικά θα συμβούν. Ενώ μαθαίνει Ινδονησιακά, μια φίλη μου κάποτε είπε …

<Πρέπει να κολυμπήσω τα χέρια μου>

Κάνω πολλά λάθη. Το μεγαλύτερο λάθος που έκανα ήταν ότι έπρεπε να ξεκινήσω νωρίτερα να μαθαίνω Ελληνικά. Αν έχετε την ευκαρία και τον λόγο για να μαθαίνει μια άλλη γλώσσα, σας συνιστώ να μη καθυστερήσεται.

Και επίσης σασ εύχομαι χρόνια πολλά και καλά χριστούγεννα.

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΓΡΑΣΙΔΙ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ

χάνεται στη μετάφραση

Το να μάθω μια γλώσσα είναι δύσκολο. Είναι έργο αγάπης. Είναι ένας μακρύς δρόμος. Γεμάτος βουναλάκια και οδοφράγματα.

Στην πραγματικότητα μια γλώσσα δεν μεταφράζεται απλά και άμεσα σε άλλο. Όταν εμείς προσπαθούμε να μιλήσουμε ή να γράψουμε σε μια νέα γλώσσα χρισιμοποιώντας τους γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες της μητρική μας γλώσσας και όχι της γλώσσας που μαθαίνουμε τότε, κάποιες φορές τα πράγματα πάνε στραβά.

Το μόνο που μπορούμε εμείς να κάνουμε είναι να επιμείνουμε, και μην να παρατάμε. Πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε! Και να ζητάμε βοήθεια.

Εγώ τώρα γράφω σε αυτό το μπλογκ γιατί ελπίζω να με βοηθήσουν οι άνθρωποι που θα το διαβάσουν αυτό!

Και, γιατί είναι αστείο!